σκηνίτης
σκηνίτης, a dweller in tents
Could not find Σκηνῖται in Logeion dictionaries.
Σκηνῖται Proper-name noun: masculine nominative plural, Proper-name noun: masculine vocative plural of σκηνίτης
σκην-ίτης [ῑ] (in codd. sts. misspelt σκηνήτης, which is accepted by Eust. 70.29), ου, ὁ,
- dweller in tents or booths, of nomad tribes, Str. 2.5.32, 11.2.1, etc.; one who keeps a stall, IG 2(2).1672.15,171, 7.2712.72 (Acraephia).
- 2 a low fellow, Isoc. 17.33.
- II Adj. in or belonging to a tent, βίος D.S. 2.40; κισσός AP 7.36 (Eryc.).
σκηνίτης, ου [ῑ] adj. m. :
1 qui vit sous la tente, Str. 492 ; Luc. Dips. 2 ||
2 p. suite, nomade, en parl. de tribus, Str. 130, 286, 747 ; en parl. du genre de vie, DS. 2, 40 ; Str. 704 ; d’où poét. vagabond, qui erre ou se répand çà et là, Anth. 7, 36 ; ὁ σκ. marchand forain, d’où petit marchand, Isocr. 365c.
Étym. σκηνή.
σκηνίτης, ὁ,
1) = σκηνήτης, Isocr. 17.33.
2) als adj., im Zelt, an der Hütte befindlich ; βίος, DS. 2.40 ; κισσός, Eryc. 13 (VII.36).
1) = σκηνήτης, Isocr. 17.33.
2) als adj., im Zelt, an der Hütte befindlich ; βίος, DS. 2.40 ; κισσός, Eryc. 13 (VII.36).
σκηνίτης
σκηνί_της, ου, ὁ,
- a dweller in tents, Strab.: metaph. a low fellow, Isocr.