σκηνογραφία
σκηνογραφία, scene-painting
σκηνογρᾰφ-ία, ἡ,
- scene-painting, Arist. Po. 1449a18 (who ascribes its introduction to Sophocles): pl., Plb. 12.28A.1.
- 2 metaph., illusion, τραγῳδία καὶ σ. Plu. Arat. 15, S.E. M. 7.88.
σκηνογραφία, ας (ἡ) [ᾰφ]
1 récit ou description dramatique, Arstt. Poet. 4, 16 ||
2 décor de peinture, pour le théâtre, Plut. Arat. 15 ; Sext. M. 7, 88.
Étym. σκηνογράφος.
σκηνογραφία, ἡ, die Kunst, die Bühne auszumalen, Theatermalerei, perspektivische Malerei der hinteren Vorhänge u. der landschaftlichen od. architektonischen Seitenverzierungen, vgl. S.Emp. adv.log. 1.88 ; übertr., erdichtete, tragödienartige Erzählung, πάντα τὰ ἐκεῖ πράγματα τραγῳδίαν ὄντα καὶ σκηνογραφίαν, Plut. Arat. 15.
σκηνογραφία
σκηνογρᾰφία, ἡ,
from σκηνογράφος (ᾰ)
- scene-painting, Arist.