αἰσχυντήρ
αἰσχυντήρ, a dishonourer
αἰσχυν-τήρ, ῆρος, ὁ,
- dishonourer, of Aegisthus, A. Ch. 998.
infamador, seductor
ἔχει γὰρ αἰσχυντῆρος ... δίκην
de Egisto
αἰσχυντήρ, ῆρος (ὁ) homme adultère, Eschl. Ch. 990.
Étym. αἰσχύνω.
αἰσχυντήρ, ῆρος, ὁ, der Schänder, Aesch. Ch. 984.
αἰσχυντήρ
αἰσχύνω
- a dishonourer, Aesch.