αἰσχρῶς
αἰσχρῶς, adv. honteusement, Il. 23, 473 ; Od. 18, 321, etc. ||
Cp. αἴσχιον, Thc. 1, 82.
Sup. αἰσχίστως, Mnaséas (Ath. 163a) || Man. 1, 21 ; ou αἴσχιστα, Eschl. Pr. 959 ; Soph. O.R. 367, etc.
αἰσχρῶς
[adv. fr. αἰσχρός.]
With insult or reproach: ἐνένιπεν Il. 23.473: Od. 18.321.