αἰσχυντηλός
αἰσχυντηλός, bashful, modest
αἰσχυν-τηλός, ή, όν,
- bashful, modest, Pl. Chrm. 160e, Arist. EN 1128b20; τὸ αἰ. modesty, Pl. Chrm. 158c. Adv. -λῶς Id. Lg. 665e.
- II of things, shameful, Arist. Rh. 1384b18.
I
1 tímido, vergonzoso
αἰσχυντηλοτέρω μᾶλλον τοῦ δέοντος
αἰσχυντηλότεροι τοὺς τρόπους
• τὸ αἰ. timidez, modestia Pl.Chrm.158c.
2 vergonzoso, indecoroso
τὰ ῥηθέντα
II adv. -ῶς tímidamente Pl.Lg.665e.
αἰσχυντηλός, ός, όν :
1 pudique, modeste, Plat. Charm. 160e ; Arstt. Nic. 4, 9, 3 ; τὸ αἰ. Plat. Charm. 158c, modestie ||
2 qui cause de la honte, Arstt. Rhet. 2, 6 ||
Cp. -ότερος, Arstd. 40.
Étym. αἰσχύνω.
1. bedeesd:
2. beschamend, schandelijk.
αἰσχυντηλός, verschämt, bescheiden, = αἰδήμων, Arist. Eth. Nic. 4.9 ; τὸ αἰσχ., die Schamhaftigkeit, Plat. Charm. 158c ; – worüber man sich schämen muß, Arist. rhet. 2.6.27.
• Adv ., ἀηδῶς καὶ αἰσχ. ᾄδειν Plat. Legg. II.665e.
• Adv ., ἀηδῶς καὶ αἰσχ. ᾄδειν Plat. Legg. II.665e.
αἰσχυντηλός
αἰσχύνομαι
- bashful, modest, Plat.