αἰσχυντικός
αἰσχυντικός, shameful
αἰσχυν-τικός, ή, όν,
- provocative of shame, Arist. Rh. 1384a9.
1 que da vergüenza
αἰσχυντικόν ἐστι καί, εἰ μὴ μετέχει τις τοῦ ἀγαθοῦ, οὗ πάντες μετέχουσι
τὰ αἰσχυντικὰ μόρια
las partes pudendas
• subst.
τὸ αἰ. τοῦ γυναίου
2 prob. que tiene vergüenza, tímido, Cat.Cod.Astr.11(2).138.22.
αἰσχυντικός, ή, όν, qui cause de la honte, Arstt. Rhet. 2, 6, 12.
αἰσχυντικός, v.l. für αἰσχυντηλός, Arist. rhet. 2.6.
αἰσχυντικός
αἰσχύνω
- shameful, Arist.