αἰτιολογία
αἰτιολογία, a giving the cause
- a giving the cause of a thing, Democr. 118, Aenesid. ap. S.E. P. 1.181, Phld. D. 1.10, A.D. Conj. 231.16; ἡ <περὶ> τῶν μετεώρων αἰ. Epicur. Ep. 2 p.42 U.
1 demostración, explicación causal
ἔλεγε βούλεσθαι μᾶλλον μίαν εὑρεῖν αἰτιολογίαν ἢ τὴν Περσῶν οἱ βασιλείαν γενέσθαι
αἰτιολογίαι δὲ καὶ εἰκοτολογίαι ἐν φυσιολογίᾳ καὶ πολιτικᾷ
Στράτωνος ἔτι μᾶλλον ἁπτομένου τῆς αἰτιολογίας
Estratón llega aún más lejos en su explicación
• explicación, indagación de las causas
ἡ τῶν μετεώρων αἰ.
παθῶν
2 teoría causal
οἴεται πᾶσαν δογματικὴν αἰτιολογίαν ὡς μοχθηρὰν ἐλέγχων ἀποφήνασθαι
cree poder demostrar que ninguna teoría causal dogmática resiste la prueba
3 ret. exposición de la causa Alex.Fig.8.
4 gram. motivo causal, causalidad
ἔτι εἴπερ τὸ ἕκητι σύνδεσμος αἰτιολογικός, δῆλον ὡς οὐ τὸ ἀέκητι, στέρησις γὰρ τῆς αἰτιολογίας
si ἕκητι es una conjunción causal, es claro que no es así ἀέκητι, pues hay privación de causalidad