αἰτίζω
αἰτίζω, to ask, beg
- ask, beg, c. acc. rei, σῖτον . . αἰτίζων κατὰ δῆμον Od. 17.558, cf. 222; ἡνίκʼ ἂν αἰτίζητʼ ἄρτον Ar. Pax 120 (hex.); generally, ask, φέρευ τέκος ὅσσʼ ἐθελημὸς αἰτίζεις Call. Dian. 32.
- 2 c. acc. pers., beg of, αἰτίζειν . . πάντας ἐποιχόμενον μνηστῆρας Od. 17.346.
- 3 abs., beg, αἰτίζων βόσκειν ἣν γαστέρα ib. 228, cf. 4.651.
1 pedir, reclamar
ὁππότ' ἀνὴρ τοιοῦτος ... αἰτίζῃ
ἄγει κειμέλια ... αἰτίζων ἀνὰ δῆμον
φέρευ, τέκος, ὅσσ' ἐθελημὸς αἰτίζεις
2 mendigar
αἰτίζων ἀκόλους
mendigando mendrugosσῖτον ... κατὰ δῆμον
ἄρτον
μή τι αἰτισθῶσιν ὑπ' αὐτῶν
• c. ac. de pers. pedir a, mendigar de
ἀνέρας
αἰ. μάλα πάντας ἐποιχόμενον μνηστῆρας
• abs. pedir, mendigar
αἰτίζων βόσκειν ἣν γαστέρα
οὐ κατὰ κόσμον αἰτίζεις
ἔμπαλιν αἰτίζων
πάρος αἰτίζεσκεν
[αἰτέω.]
(ἀπ-)
- 1
To ask for, collect: κειμήλια Od. 19.273.
Absol., to make a request Od. 4.651.
- 2
To ask as alms: ἀκόλους Od. 17.222, σῖτον
558.To ask alms from Od. 17.346 = 351, 502, Od. 20.179.
Absol., to ask alms Od. 17.228, Od. 20.182.
- 1
- 1to ask, beg, c. acc. rei, σῖτον Od.
- 2c. acc. pers. to beg of, μνηστῆρας Od.
- 3absol., αἰτίζων βόσκειν ἣν γαστέρα to fill oneʼs belly by begging, Od.