αἱμυλόφρων
αἱμυλόφρων, wily-minded
αἱμῠλόφρων, ον, gen. ονος, (φρήν)
- wily-minded, Cratin. 379b.
de mente astuta Cratin.407.
αἱμυλό·φρων, ων, ον, gén. ονος [ῠ] d’esprit rusé, Crat. (Bkk. p. 363).
Étym. αἱμ. φρήν.
αἱμυλόφρων, listig gesinnt, Cratin. B.A. 363.