αἱμυλομήτης
αἱμυλομήτης, of winning wiles
αἱμῠλο-μήτης, ου, ὁ,
- of winning wiles, h.Merc. 13.
de mente astuta
αἱμυλο·μήτης, ου (ὁ) [ῠ] habile dans l’art de tromper, Hh. Merc. 13.
Étym. αἱμύλος, μῆτις.
αἱμυλομήτης, ὁ, von einschmeichelnder List, H.h. Merc. 13 ; einige mss. -μητιν, Ruhnk. conj. -μυθον, Ilgen αἰσυλομήτην.
αἱμυλομήτης
μήτις
- of winning wiles, Hhymn.