αὐτάρκεια
αὐτάρκεια, sufficiency in oneself, independence
- self-sufficiency, independence, Democr. 246, Hp. Ep. 17, Pl. Phlb. 67a, Arist. EN 1097b7, Epicur. Ep. 3 p.63 U., etc.; αὐ. ζωῆς Arist. Rh. 1360b15; κτήσεως Id. Pol. 1256b32; ἡ τῆς τροφῆς αὐ. Id. GA 776b8.
- II concrete, a sufficiency, PFlor. 242.8 (iii A. D.); a competence, Vett.Val. 289.32.
1 autosuficiencia, estado de bastarse a sí mismo, autarquía de bienes materiales, c. gen.
ξενιτείη βίου αὐτάρκειαν διδάσκει
αὐ. τροφῆς
αὐ. ζωῆς
autosuficiencia de medios de existenciaἡ κτήσεως αὐ.
• abs.
τὴν αὐτάρκειαν αἰσχυνόμενοι
ἐκ προγενομένης πράξεως αὐ. ἔσται
• en sent. moral autosuficiencia, estado de bastarse a sí mismo
νοῦς ... καὶ ἡδονὴ ... στερομένοιν αὐταρκείας
2 como virtud conformidad, satisfacción con los propios recursos
τὴν δὲ πλουσίην φύσιν καὶ πάντων τιθηνὸν δι' αὐταρκείης ὁρέων
contemplando con satisfacción la rica naturaleza que nutre todoαὐ. ... ἕξις καθ' ἣν οἱ ἔχοντες αὐτοὶ αὐτῶν ἄρχουσιν
φαίνεται δὲ καὶ ἐκ τῆς αὐταρκείας τὸ αὐτὸ συμβαίνειν. τὸ γὰρ τέλειον ἀγαθὸν αὔταρκες εἶναι δοκεῖ
μέγα καὶ ἀσφαλὲς αὐ.· οὔτε γὰρ ἔχει τὸν φθονήσοντα οὔτε τὸν ἐπιβουλεύσαντα
αὐ. δὲ ἕξις ἀρκουμένη οἷς δεῖ καὶ δι' αὐτῆς ποριστικὴ τῶν πρὸς τὸ ζῆν καθηκόντων
τὴν αὐτάρκειαν δὲ ἀγαθὸν μέγα νομίζομεν
αὐ. καὶ δικαιοσύνη
αὐτάρκειαν ἄσκει
practica la conformidad
• en lit. crist.
ἔστιν δὲ πορισμὸς μέγας ἡ εὐσέβεια μετὰ αὐταρκείας
φεύγειν προσήκει τὴν πλεονεξίαν, καὶ τὴν αὐτάρκειαν στέργειν
μήτηρ δὲ αὐτῶν ἡ δικαιοσύνη, τιθηνὴ δὲ ἡ αὐ.
αὐ. δὲ τῇ χρείᾳ τούτων ὀρίζεται, ὧν ἄνευ ζῇν οὐκ ἔνι
3 suficiencia de algo, cantidad suficiente
μακάριος οὗ μνημονεύει ὁ θεὸς ἐν συμμετρίᾳ αὐταρκείας· ἐὰν ὑπερπλεονάσῃ ὁ ἄνθρωπος, ἐξαμαρτάνει
πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες
teniendo suficiente de todoἵνα δυναθῇς ἔχειν τὴν αὐτάρκειαν
μηδενὸς εἶναι λέγων ἄξιον τὸ πάθος πρὸς αὐτάρκειαν τῆς αἰωνίου ἀνταποδόσεως
• suficiencia en la dieta, e.d., frugalidad
ἡ γὰρ οἰκονομοῦσα τὸ ζῶον δύναμις αὐτάρκειαν μὲν καὶ λιτότητα ῥᾳδίως κατειργάσατο
- sufficiency in oneself, independence, Plat.