αὐταρχέω
αὐταρχέω, to be an absolute ruler
αὐταρχ-έω,
- to be an absolute ruler, Pi. Pae. 4.37, D.C. 44.2.
ejercer el poder de forma absoluta c. gen.
Κρητῶν ... ἀναίνετο αὐταρχεῖν
τοῖς ὀρθῶς αὐταρχήσασιν
αὐταρχέω-ῶ, être maître absolu ou empereur, DC. 44, 2, etc.
Étym. αὔταρχος.
αὐταρχέω, selbst herrschen, D.Cass.
αὐταρχέω
- 1be absolute ruler Εὐξαντίου [Κρητ]ῶν μαιομένων ὃς ἀνα[ίνετο] αὐταρχεῖν Pae. 4.37