αὐτενέργητος
αὐτενέργητος, spontaneous
αὐτ-ενέργητος, or αὐτοεν-, ον,
- spontaneous, ζωή Procl. in Prm. p.611 S. (αὐτ-), in Alc. p.18 C. (αὐτο-), Theol.Plat. 6.22, Iamb. Myst. 4.3.
que actúa por sí mismo, espontáneo
ἐνέργεια
ζωή
ἰδιότης
τὸ αὐθυπόστατον
αὐτ·ενέργητος, ος, ον, qui agit par lui-même, Jambl. Procl.
Étym. αὐτός, ἐνεργέω.