βαρυπένθητος
βαρυπένθητος, mourning heavily
βᾰρυ-πένθητος, ον,
- mourning heavily, AP 7.743 (Antip.).
que llora o se lamenta profundamente
κόραι
βαρυ·πένθητος, ος, ον [ᾰῠ] profondément affligé, Anth. 7, 743.
Étym. β. πενθέω.
βαρυπένθητος, κόραι, schwer trauernd, Antip.Thess. 63 (VII.743).
βαρυπένθητος
πενθέω
- mourning heavily, Anth.