Logeion | βαρύνω

βαρύν-ω, Pi. P. 1.84, Pl. Phdr. 247b: impf., Od. 5.321: fut. -ῠνῶ X. Ap. 9: aor. ἐβάρῡνα Plu. Sanit. 2.127c, etc.:—Pass., pres., Il. 19.165, etc.: fut. βαρυνθήσομαι S. Fr. 697, Plb. 5.94.9, LXX Si. 3.26: aor. ἐβαρύνθην Il. 20.480, etc.: pf. βεβάρυμμαι Hp. Ep. 17, Arist. Phgn. (v. infr.), LXX Na. 2.9 (10): (βαρύς):—

weigh down, oppress, depress, εἵματα γάρ ῥʼ ἐβάρυνε Od. 5.321; βάρυνε δέ μιν δόρυ μακρὸν ἑλκόμενον Il. 5.664, etc.; ἤν σε βαρύνῃ δίψος Epigr. ap. Sotion p.39 W.:—Pass., λάθρῃ γυῖα βαρύνεται he is heavy, i.e. weary, in limb, Il. 19.165; χεῖρα βαρυνθείς disabled in hand, 20.480; βεβαρύνθαι to be oppressed by surfeit, etc., Arist. Phgn. 810b22, cf. HA 582b8, Ph. 1.38; ὑπὸ κόπου D.H. 1.39; βαρύνεσθαι τὴν γαστέρα to be pregnant, Luc. Merc.Cond. 34, cf. X. Mem. 2.2.5; τόκοις E. IT 1228; β. alone, Nonn. D. 26.270; βαρύνεταί τινι τὸ σκέλος Ar. Ach. 220, cf. Pl. Phd. 117e; ὄμμα β., of one dying, E. Alc. 385; βαρυνόμενʼ ἔνθα καὶ ἔνθα ἐκ παθέων Timo 9; also ὃ αὐταῖς ἐβαρύνθη weighed upon them, Plot. 4.3.15.
- - 2 metaph., oppress, weary, ἀστῶν ἀκοὰ κρύφιον θυμὸν β. Pi. P. 1.84; τοὺς δικαστάς X. Ap. 9; of cold, Arist. Somn.Vig. 456b26; make more grievous, ἀνίαν Ph. 2.425:— Pass., to be oppressed, distressed, Simon, 184.5, Pi. N. 7.43, S. El. 820, Th. 8.1; πήμασιν by calamities, A. Ag. 836, cf. 189 (lyr.); χόλῳ S. Aj. 41; κακῇ ὀσμῇ Id. Ph. 890; ὀσμῆς Id. Fr. 697; ξυντυχίᾳ Cratin. 166; διά τι Th. 5.7; ὑπό τινων Nic.Dam. p.38 D.; ἐβαρύνθη ἡ καρδία was made stubborn, was hardened, LXX Ex. 8.15(11), al.; also c. acc., τὰ λυπηρὰ τῆς τύχης D.H. 4.14; γῆρας J. BJ 1.32.2, cf. Plu. Cor. 31, D.Chr. 43.6; τινά Id. 40.1, Plu. Thes. 32, POxy. 298.26 (i A.D.); τὸν πλοῦτον to be overloaded with, Eun. Hist. p.248 D.
- II mark with the grave accent, Hdn.Gr. 1.18, A.D. Synt. 120.4, Ath. 2.52f.—βαρύνω I is replaced by βαρέω in later Greek.

A tr.

I

1 en v. act. c. ac. de pers. oprimir, entorpecer, estorbar βάρυνε δέ μιν δόρυ μακρόν pero le estorbaba la larga lanza a Sarpedón herido Il.5.664, εἵματα γὰρ ῥ' ἐβάρυνε estorbaban los vestidos a Ulises náufrago Od.5.321, cf. Hsch.

• c. otros tipos de ac. hacer pesar, sobrecargar νεφέλας δ' ὕδωρ βαρύνει Anacr.7.3

• del vino o los alimentos producir pesadez ὁ γλυκάζων δ' οἶνος οὐ βαρύνει τὴν κεφαλήν Ath.2.45e, cf. Arist.Somn.Vig.456^b26

• endurecer τὴν καρδίαν LXX Ex.8.28.

2 de una herencia gravar en v. pas. τὸ τέταρτον τῆς ... οὐσίας, ἂν γέ πῃ βαρύνηται D.C.48.33.5.

II

1 fig. en v. act. oprimir, apesadumbrar, sobrecargar c. ac. de pers. ὠ[δ]ῖνες a Leto, Simon.14.32, τοὺς δικαστάς X.Ap.9, τὸ μεσημβρινὸν ἤν σε βαρύνῃ δίψος epigr. en Par.Flor.24, cf. Pythag.Ep.7.2, cf. ἀστῶν δ' ἀκοὰ κρύφιον θυμὸν βαρύνει μάλιστ' ἐσλοῖσιν ἐπ' ἀλλοτρίοις oír hablar de méritos ajenos provoca en el fuero interno de las gentes la mayor pesadumbre Pi.P.1.84, c. ac. de abstr. βαρῦναι τὴν ἀνίαν ... ἥτις ἐκ τοῦ στέρεσθαι κατὰ τὸν ἀναγκαῖον ἕπεται sobrecargar la aflicción que trae emparejada el hecho de verse privado de lo imprescindible Ph.2.425.

2 en v. med. sufrir o llevar mal, soportar difícilmente c. ac. int. Ἀστερίῃ δ' οὐδέν τι βαρύνομαι no me irrito contra Asteria Call.Del.244, ἵνα ... τὰ λυπηρὰ τῆς τύχης ἧττον βαρύνωνται para que les pesen menos las penalidades de su suerte D.H.4.14, γῆρας I.BI 1.624, δύναμιν αὐτοῦ Plu.Cor.31, τὴν ἐπιδημίαν D.Chr.43.6, τὸ σκήνωμα τῆς ψυχῆς Sext.Sent.320, cf. 337, tb. c. compl. de pers. Θησέα Plu.Thes.32, cf. POxy.298.26 (I d.C.).

B intr. en v. med.-pas.

1 c. suj. de miembros o partes del cuerpo pesar βαρύνεται γυῖα pesan los miembros, Il.19.165, cf. Ibyc.(?) en ZPE 57.1984.27, AP 16.265, βαρύνεται ὄμμα E.Alc.385, βαρύνεται τὸ σκέλος Ar.Ach.220, cf. Pl.Phd.117d, γοῦνα A.R.2.202, τὰ πτερὰ καὶ τὰ μέλη (κολοιῶν) ... βαρύνονται D.P.Au.3.19, tb. de pers. c. ac. de rel. ὁ δέ μιν μένε χεῖρα βαρυνθείς él le esperó con el brazo entorpecido por una herida Il.20.480, τὸν πλοῦτον ὁ τραγωδὸς ἐβαρύνετο Eun.Hist.48.1, de anim. οἳ (ὄρνιθες) πολλὰ ἐκ γῆς λαβόντες καὶ βαρυνθέντες ὑψοῦ πτῆναι ἀδυνατοῦσι Plot.5.9.1, de abstr. (ψυχαί) Plot.4.3.15.

2 sufrir, estar apesadumbrado c. suj. de pers. en sent. físico c. dat. κακῇ ὀσμῇ S.Ph.890, c. gen. ὀσμῆς S.Fr.697, en sent. fig. c. dat. πήμασιν A.A.836, ἀπλοίᾳ A.A.188, χόλῳ S.Ai.41, ξυντυχίαισι Cratin.171.5, πόνοις LXX Si.3.27, c. prep. διὰ τὸ ἐν τῷ αὐτῷ καθημένους βαρύνεσθαι Th.5.7, ἐκ παθέων Timo SHell.783.3, ὑπὸ κόπου D.H.1.39, ὑπὸ τῶν φυλάκων Nic.Dam.52, cf. PTeb.23.5 (II a.C.), abs. βάρυνθεν περισσὰ Δελφοὶ ξεναγέται hondísimo pesar sintieron los hospitalarios delfios Pi.l.c., κἀγὼ βαρυνθεὶς τὴν μὲν οὖσαν ἡμέραν μόλις κατέσχον yo, dolido, apenas me contuve aquel día S.OT 781, στερόμενοι καὶ ἰδίᾳ ἕκαστος καὶ ἡ πόλις ... ἐβαρύνοντο Th.8.1, μόλις ... τὴν κεφαλὴν ἐπαίρει βαρυνόμενος καὶ καθελκόμενος Ph.1.38, cf. Simon.126D., S.El.820, Plb.3.10.3.

3 estar, encontrarse pesado διὰ τὰς τῶν σιτίων πληρώσεις ἢ ἐνδείας a consecuencia de malas digestiones, Arist.Phgn.810^b22.

4 de una mujer estar grávida, embarazada τόκοις βαρύνεται E.IT 1228, βαρυνομένη τε καὶ κινδυνεύουσα περὶ τοῦ βίου X.Mem.2.2.5, cf. Nonn.D.26.270, tb. c. ac. de rel. βαρύνεσθαι τὴν γαστέρα Luc.Merc.Cond.34.

5 pronunciar con acento grave A.D.Synt.120.4, Hdn.Gr.1.18, tb. en v. act., Ath.2.52f.

βαρύνω (impf. ἐβάρυνον, f. βαρυνῶ, ao. ἐβάρυνα, pf. inus. ; pass. f. βαρυνθήσομαι, ao. ἐβαρύνθην, pf. inus. en att., v. ci-dessous)

1 rendre pesant, alourdir : τινα, Il. 5, 664, qqn ; εἵματα, Od. 5, 321, ses vêtements (l’alourdissaient), en parl. d’Ulysse naufragé ; βαρύνεται γυῖα, Il. 19, 165, ses membres sont alourdis ; βαρύνεσθαι τὴν χεῖρα, Il. 20, 480, avoir la main alourdie (par une blessure) ; β. τὰ σκέλη, Plat. ; τὴν κεφαλήν, Plat. Ath. avoir les jambes lourdes, la tête lourde ; fig. être accablé (de douleur, de maux, etc.) abs. Pd. N. 7, 43 ; Soph. O.R. 781 ; avec un dat. χόλῳ βαρύνεσθαι, Soph. Aj. 41, être accablé de ressentiment ||

2 fig. fatiguer, importuner : δικαστάς, Xén. Ap. 9, des juges ; au pass. être fatigué ou mécontent : διά τι, Thc. 5, 7 ; τινι, Call. Del. 244 ; Opp. H. 2, 59 ; 5, 65 ; Plut. Num. 2 ; τι, DH. 4, 14 ; 10, 17 ; Plut. Cam. 1 ; M. 134d, de qqe ch., supporter qqe ch. avec peine ; avec un acc. de pers. : τινα, Plut. Thes. 32, supporter qqn avec peine ||

3 t. de gr. prononcer avec l’accent grave (sans haussement de ton) sur la dernière syllabe, c. à d. ne frapper cette syllabe d’aucun accent, d’où faire remonter l’accent, en parl. du dialecte éolien, Dysc. Pron. 298c ; Drac. 21, 15, etc. ||

➳ Impf. poét. 3 sg. βάρυνε [ῡ] Il. 5, 664. Ao. pass. 3 pl. poét. βάρυνθεν, Pd. N. 7, 43. Pf. βεβάρυμμαι, d’où 3 pl. βεβάρυνται, Spt. Nah. 2, 9 ; inf. βεβαρύνθαι, Arstt. Physiogn. 6, 10 ; mais βεβάρυμαι, d’où part. βεβαρυμένος, Hpc. Ep. 9, 374 Littré (var. βεβαρημένος Hercher).

Étym. βαρύς.

βαρύνω [βαρύς]aor. pass. indic. 3 plur. poët. βάρυνθεν, ptc. nom./acc. n. sing. βαρυνθέν
1. act. met acc.
a. fysiek zwaar maken, belasten, bezwaren, zwaar drukken op, hinderen: βάρυνε ... μιν δόρυ μακρὸν ἑλκόμενον de lange speer die over de grond sleepte, bezorgde hem last Il. 5.664; εἵματα ... ἐβάρυνε zijn kleren hinderden hem Od. 5.321; κάρη πήληκι βαρυνθέν zijn hoofd bezwaard door zijn helm Il. 8.308.
b. psychisch bezwaren, bedrukken: θυμὸν βαρύνει het bedrukt zijn hart Pind. P. 1.84.
2. pass. intrans.
a. fysiek zwaar worden, belast worden, vermoeid raken: γυῖα βαρύνεται hun ledematen worden zwaar Il. 19.165; van pers., met acc. resp.: χεῖρα βαρυνθείς last hebbend van zijn hand Il. 20.480.
b. psychisch bedrukt worden, het zwaar hebben, terneergeslagen raken of zijn: πήμασιν βαρύνεται hij wordt gekweld door ellende Aeschl. Ag. 836; χόλῳ βαρυνθείς gekweld door wrok Soph. Ai. 41.
3. med. met acc. (later Gr.) moeite hebben met, slecht verdragen: Ἀλκιβιάδην ... ἐβαρύνοντο διὰ φθόνον ze konden Alcibiades niet uitstaan door afgunst Plut. Alc. 24.4; τοὺς βαρυνομένους τὴν ὀλιγαρχίαν degenen die tegen de oligarchie waren Plut. Cam. 1.4.

βαρύνω, beschweren, belasten, Od. 5.321 ; gew. übertr., belästigen, plagen, βάρυνε δέ μιν δόρυ Il. 5.664 ; vgl. 11.584 ; ἀστῶν ἀκοὰ θυμὸν βαρύνει Pind. P. 1.83 ; δίψος βαρύνει σε Ep.adesp. 198 (APP 100). Prosa, Plat. Phaedr. 247b ; τοὺς δικαστάς Xen. Apol. 9. Viel häufiger pass., beschwert werden, βαρύνεται γυῖα, er wird schwer, kraftlos an den Gliedern, Il. 19.165 ; βαρυνθεὶς χεῖρα, an der Hand gelähmt, 20.480 ; γοῦνα βαρυνθείς Ap.Rh. 2.202 ; γυῖα Ep.adesp. 272 (Plan. 265); Prosa, τὰ σκέλη Plat. Phaed. 107e ; τὴν κεφαλήν Charm. 155d ; τὸ σκέλος βαρύνεται Ar. Ach. 214 ; ὄμμα βαρύνεται, von Sterbenden, Eur. Alc. 385 ; τὴν γαστέρα, schwanger sein, Luc. Mere. cond. 34 ; νηδὺν Leon.Tar. 2 (VI.202). Bes. belästigt, geplagt werden, πήμασι Aesch. Ag. 810 ; χόλῳ Soph. Aj. 40 ; ὀσμῇ Phil. 878 ; τόκοις Eur. I.T. 1228 ; συντυχίᾳ βαρυνόμενος Cratin. Prisc. VIII p. 181 ; ὑπὸ τῆς ἡλικίας Pol. 5.5. Uebh. mißmütig werden, καὶ χαλεπῶς φέρειν Thuc. 8.1, 2.16 ; Xen. Mem. 2.1.31 ; διά τι Thuc. 5.7 ; τινί ; auf Einen zürnen, Call. Del. 244 ; Plut. Num. 2 ; τινά od. τί, mit etwas unzufrieden sein, z.B. τυραννίδος πόλεμον Plut. Poplic. 2 ; öfter bei Sp.
Bei Gramm. = den Gravis setzen.

βαρύνω

[βαρύς.]

Aor. pple. pass. βαρυνθείς Il. 20.480.

Acc. neut. βαρυνθέν Il. 8.308.

To weigh down, oppress: γυῖα βαρύνεται Il. 19.165. Cf. Il. 5.664, Il. 8.308, Il. 20.480: Od. 5.321.

Sim.: δόναξ ἐβάρυνε μηρόν (app., made it painful to move) Il. 11.584.

βᾰρῡνω

1lie heavy upon, grieve ἀστῶν δʼ ἀκοὰ κρύφιον θυμὸν βαρύνει P. 1.84 βάρυνθεν δὲ περισσὰ Δελφοὶ ξεναγέται N. 7.43

Number of occurrences in NT: 1
Strong 925

βαρύνω,

to weigh down = βαρέω (q.v.): Lk 21:34, Rec.†

βαρύνω , ipf. or aor. 1 (ἐ)βάρῡνε, pass. aor. part. βαρυνθείς, perf. 2 βεβαρηὠς: weigh down, oppress by weight; εἵματα γάρ ἐβάρῡνε, while swimming, Od. 5.321; κάρη πήληκι βαρυνθέν, Il. 8.388; mid., οἴνῳ βεβαρηότες, ‘drunken,’ Od. 3.139, Od. 19.122.

βαρύνω βαρύς

- - 1to weigh down, oppress by weight, depress, Hom.:—Pass., γυῖα βαρύνεται he is heavy, i. e. weary, in limb, Il.; χεῖρα βαρυνθείς disabled in hand, Il.; βαρύνεταί τινι τὸ σκέλος Ar.; ὄμμα β., of one dying, Eur.
  - 2metaph. to oppress, weary, τοὺς δικαστάς Xen.:—Pass. to be oppressed, distressed, Lat. gravari, Aesch., Soph.

Menu

Word wheel

βαρύνω

Saved

Recent