βαρύοσμος
βᾰρύ-οσμος, ον,
- = βαρύοδμος, Arist. Mir. 831b24, Sor. 2.29: Comp., Dsc. 3.121.
- II metaph., ‘in bad odour’, PSI 2.158.25.
1 de olor fuerte, penetrante
τὸ ἀπὸ τῆς πύξου μέλι
πολιόν
κόνυξα
2 de pers. maloliente anón. astrol. en PSI 158.25 (III d.C.).
βαρύ·οσμος, ος, ον [ᾰῠ] c. βαρύοδμος, Arstt. Mir. 17 ||
Cp. -ότερος, Diosc. 3, 136.
Étym. β. ὀσμή.
βαρύοσμος, = βαρύοδμος, Arist. Mir. Ausc. 17.