βαρυπεσής
βαρυπεσής, heavy-falling
βᾰρυ-πεσής, ές,
- heavy-falling, πούς A. Eu. 369 (lyr.).
βαρυ·πεσής, ής, ές, qui tombe lourdement, Eschl. Eum. 369.
Étym. β. πίπτω.
βαρυπεσής, ποδὸς ἀκμή, schwer fallend, Aesch. Eum. 347.
βαρυπεσής
πεσεῖν
- heavy-falling, Aesch.