βαρυπενθής
βαρυπενθής, causing grievous woe
βᾰρυ-πενθής, ές,
- = sq., Ph. 2.269, IG 12(5).675.6 (Syros), Orph. Fr. 32c:—a fem. form βᾰρυ-πενθάς Epigr.Gr. 367 (Cotiaeum).
- II causing grievous woe, μάχαι B. 13.12; τόξα APl. 16.134 (Mel.).
1 de pers. gravemente dolorido o afligido
ἴσθι ... ὅτι γενόμενος φιλήδονος πάντ' ἔσει ταῦτα ... β.
μήτηρ
Θειοφίλα ... ἁ β. ὀρφανὸν ἐν ζωοῖς παῖδα λιποῦσα πατρός
2 que causa grave aflicción
μάχαι
τόξα
βαρυ·πενθής, ής, ές [ᾰῠ] qui cause une douleur profonde, A. Pl. 4, 132 ; Phil. 2, 268.
Étym. β. πένθος.
βαρυπενθής ?
- 1of deep grief ]βαρυπε[νθ (supp. Snell: fort. divisim) ?fr. 344. 6.
βαρυπενθής
πένθος
- causing grievous woe, Anth.