βαρύπνοος
βᾰρύ-πνοος, ον,
- = βαρυαής II, Nic. Th. 76, Al. 338.
de fuerte olor
πευκεδανός
βαρύ·πνοος, ος, ον [ᾰ] qui exhale une odeur forte, Nic. Al. 338 ; Th. 76, 82.
Étym. β. πνέω.
βαρύπνοος, stark duftend, Nic. Al. 338, Th. 76.