βαρυηκοέω
βαρυηκοέω, to be hard of hearing
βᾰρυ-ηκοέω,
- to be hard of hearing, Hp. Morb. 2.4.
ser duro de oído Hp.Morb.2.4.
βαρυηκοέω-οῶ [ᾰῠ] avoir l’ouïe dure, Hpc. 462, 44 et 51 (ms. βαρηκοέω).
Étym. βαρυήκοος.
βαρυηκοέω, schwer hören, Hippocr.