βαρύζηλος
βαρύζηλος, exceeding jealous
βᾰρύ-ζηλος, ον,
- exceeding jealous or envious, Lyc. 57; Ἔρως AP 5.242 (Maced.).
cargado de celos o de envidia
δάμαρ
Ἔρως
τύχη
Φαρισαῖοι
μῦθος
πληγαί
βαρύ·ζηλος, ος, ον [ᾰ] dont la jalousie est terrible (litt. pèse lourdement) Lyc. 57 ; Anth. 5, 243 ; etc.
Étym. β. ζῆλος.
βαρύζηλος, schwer eifersüchtig, ἔρως Maced. 4 (V.243); Nonn. u. a.Sp.
βαρύζηλος
- exceeding jealous, Anth.