βαρυμήνιος
βᾰρυ-μήνιος, ον, Dor. βᾰρυ-μάνιος,
- = sq., ἥρως Theoc. 15.138.
βαρυ·μήνιος, seul. dor. βαρυμάνιος, ος, ον [ᾰῠᾱ] c. le suiv. Thcr. Idyl. 15, 138.
βαρυμήνιος, heftig zürnend, Theocr. 15.138.