βασσαρεύς
βασσαρ-εύς, έως, ὁ, name of Bacchus, Corn. ND 30, Hor. Od. 1.18.11.
βασσαρεύς, έως (ὁ) [σᾰ] bacchant, p.-ê. vêtu d’une peau de renard, ép. de Bacchus, Corn. N.D. 30.
Étym. βασσάρα.
βασσαρεύς, Beiname des Bacchus, Cornut. 30, B.A. 222.