βάσταγμα
βάσταγμα, that which is borne, a burden
βάσταγμα, ατος, τό,
- that which is borne, burden, E. Supp. 767, Plb. 36.6.7, Plu. Adul. 2.59b, etc.; εἶναι βαρὺ β. βασιλείαν J. AJ 19.9.2.
I sin mov.
1 carga
δεινὸν β.
de cadáveresμὴ αἴρετε βαστάγματα ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων
• fig.
(παρρησία) ἐξαίρετον β. φιλίας
2 arsenal
τῆς πόλεως
3 mec. suspensión, soporte
τοῦ κριοῦ
II c. mov. acarreo Aq.Ex.1.11.
βάσταγμα, ατος (τὸ) charge, fardeau, Eur. Suppl. 767 ; Jos. A.J. 6, 9, 1 ; fig. Plut. M. 59b ; Jos. A.J. 9, 19, 2.
Étym. βαστάζω.
βάσταγμα, τό, das Getragene, die Last, Eur. Suppl. 790 u. sp. Prosaiker ; vgl. Plut. ad. et am. discr. 24 ; Macht, Pol. 36.4 ; das was trägt, Stütze, Sp.
βάσταγμα
from βαστάζω
- that which is borne, a burden, Eur.