βαστακτέον
βαστακτέον, one must bear
βαστακ-τέον,
- one must bear, Sch. E. Or. 769.
- II Adj. βαστακτέος, α, ον, to be borne or carried, Sch. Ar. Ach. 258.
hay que llevar Sch.E.Or.769.
βαστακτέον, vb. du préc. Moschion Mul. pass. 103.