βιώσιμος
βιώσιμος, to be lived, worth living
- to be lived, χρόνος E. Alc. 650; αἱ β. ἡμέραι Lib. Decl. 2.34; esp. οὐ βιώσιμόν ἐστί τινι ʼtis not meet for him to live, Hdt. 1.45; τί γὰρ μόνῃ μοι τῆσδʼ ἄτερ β.; S. Ant. 566; οὐκ ἂν ἦν βιώσιμα ἀνθρώποισι Hdt. 3.109.
- 2 likely to live, Thphr. HP 9.12.1, Arr. An. 2.4.8.
I
1 c. términos que expresan ‘tiempo’ que puede ser vivido, de vida c. el tiempo verbal en pasado o fut.
χρόνος
ἡμέραι
ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ ... ἡγησόμεθα πλῆθος βιωσίμων ἐτῶν
2 suj. ζωή, βίος digno de ser vivido
(βίος) σοφοῖς β.
• neutr. c. o sin εἶναι ser posible vivir
οὐδέ οἱ εἴη βιώσιμον
τί γὰρ μόνῃ μοι τῆσδ' ἄτερ βιώσιμον;
χρησμοῦ τε μὴ κρανθέντος οὐ βιώσιμον
3 de pers. que puede vivir o sobrevivir
• del feto, el embrión viable Hp.Superf.11, Poll.2.6
• de otros seres vivos lleno de vida, vigoroso
τεθνηκότα τίκτουσιν ἢ ζῶντα πονηρὰ καὶ οὐ βιώσιμα
ἔμπεδα καὶ βιώσιμα
II adv. -ως en forma vital o vigorosa
β. ἔχοντα
1. levens-:
2. leefbaar:
- to be lived, worth living, Eur.; οὐ βιώσιμόν ἐστί τινι ʼtis not meet for him to live, Hdt., Soph.