βρίζω
βρίζω, to be sleepy, to slumber, nod
βρίζω, aor. ἔβριξα E. Rh. 826 (lyr.):—Pass., aor. βρισθείς· ὑπνώσας, Hsch.:—
- poet. Verb, to be sleepy, nod, οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα Il. 4.223; slumber, βρίζων A. Ch. 897; δόξαν . . βριζούσης φρενός Id. Ag. 275: metaph. of guilt, βρίζει γὰρ αἷμα Id. Eu. 280.
- II βρίζει· ἐσθίει, πιέζει, κύει, Hsch.
1 dormir
ἔνθ' οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον
μαστόν, πρὸς ᾧ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ...
pecho sobre el que tú muchas veces quedándote dormido ...οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός
οὔτ' ἐκοίμισ' οὔτ' ἔβριξ'
• fig.
βρίζει ... αἷμα
duerme la sangre e.d. la culpa ha sido expiada
2
βρίζει· ἐσθίει, πιέζει, κύει
3 recoger, reunir
καρποὺς ξύλων
βρίζω (seul. prés. et ao. ἔβριξα) être lourd, d’où être somnolent, dormir, Eschl. Ch. 897 ; Eur. Rhes. 825 (ao. ἔβριξα) ; fig. c. à. d. être inerte, Il. 4, 223 ; d’où, être épais, être lourd, en parl. du sang, Eschl. Eum. 280 ; de l’intelligence, Eschl. Ag. 275.
Étym. βρίθω.
βρίζω ¹, fut. βρίξω, schlafen, Hom. einmal, Il. 4.223, katachrestisch, = untätig sein, ἔνθʼ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα ; in eigtl. Bdtg Aesch. Ch. 897 ; Eur. Rhes. 825 ; übertr., αἷμα, φρήν, Aesch. Eum. 280, Ag. 275.
βρίζω
(ἀπο-.)
To slumber, nod Il. 4.223.
βρίζω : be drowsy, nod; part. fig., ‘napping,’ Il. 4.223†.
βρίζω
βριθύς
- to be sleepy, to slumber, nod, Il., Aesch.