βριθύκερως
βριθύκερως, with heavy horns
βρῑθύ-κερως, ων, gen. ω,
- with heavy horns, Opp. H. 2.290.
βριθύ·κερως, ως, ων, gén. ω [ῑῠ] aux lourdes cornes, Opp. Il. 2, 290.
Étym. βριθύς, κέρας.
βριθύκερως, [ῑ], ἔλαφος, mit schweren Hörnern, Opp. H. 2.290.