γοήτευμα
γοήτευμα, spell, charm
γοήτ-ευμα, ατος, τό,
- spell, charm, Pl. Phlb. 44c, Alciphr. 3.17, Ael. NA 3.17, Agath. Praef.; τὸ γ. τῆς φύσεως Porph. Abst. 1.43.
1 hechizo, seducción
καὶ αὐτὸ τοῦτο ... ἡδονὴν εἶναι
τοὺς ἀθλίους τουτουσὶ θέλγε τοῖς γοητεύμασιν
τοῖς φαρμάκοις καὶ τοῖς γοητεύμασι
2 encanto, fascinación que produce sobre el alma la vida terrena
τὸ γ. τῆς φύσεως
γοήτευμα, ατος (τὸ) fascination, d’où charlatanisme, imposture, Plat. Phil. 44c ; Alciphr. 3, 17 ; El. N.A. 3, 17 ; etc.
Étym. γοητεύω.
γοήτευμα, τό, Zauberstück, Trug, Ggstz ἡδονή, Plat. Phil. 44c ; Sp. öfter.