Logeion | γοερός

γο-ερός, ά, όν, (γόος) of things,

mournful, distressful, θρῆνοι Erinna 6.8 codd.; πάθη A. Ag. 1176 (lyr.); δάκρυα E. Ph. 1567 (lyr.); τὸ γ. καὶ ἡσύχιον μέλος Arist. Pr. 922b19.
- II of persons, wailing, lamenting, ἥξει τι μέλος γοερὸν γοεραῖς E. Hec. 84; of the nightingale, Call. Lav.Pall. 94. Adv. -ρῶς D.T. 629.21, Eust. 1147.9.

I

1 de abstr. que suscita lamentos πάθη A.A.1176, ἀνίη A.R.4.19, μόρον IUrb.Rom.1393.1, cf. MAMA 1.88.4, IMylasa 493.3.

2 del llanto y la voz plañidero, luctuoso, lastimero δάκρυα E.Ph.1567, ISmyrna 523.8 (II a.C.), νόμον E.Hel.189, μέλος Arist.Pr.922^b19, del canto del ruiseñor, Call.Lau.Pall.94, γοερόν τι μυκᾶσθαι mugir de un modo lastimero Luc.Sacr.12, cf. Luct.13, φωνή Adam.2.42, στόματα Mosch.3.15, ὀπωπαί Colluth.338

• tb. de pers. ἥξει τι μέλος γοερὸν γοεραῖς E.Hec.84

• subst. τὸ γ. καὶ θρηνητικόν Plu.2.623a

• neutr. como adv. de un modo lastimero φθεγγόμενοι γ. Ath.174f, γ. περιμηκήσωνται Orph.L.209, ἐσύρισε γ. ὡς ἐρῶν Longus 2.37.3.

II adv. -ῶς con lamentos D.T.629.21, Eust.1147.10.
•V. γοάω.

γοερός, ά, όν :

1 qui gémit, qui se lamente, d’où gémissant (rythme, chant, etc.) Eur. Hel. 188, Hec. 84 ; Arstt. Probl. 19, 48 ; Plut. M. 669d ; δάκρυα γ. Eur. Ph. 1567, larmes accompagnées de gémissements ; en parl. du rossignol, Call. L. Pall. 94 ; adv. γοερὸν φθέγγεσθαι, Luc. Luct. 13, faire entendre des gémissements ||

2 qui provoque les gémissements, lamentable, Eschl. Ag. 1176.

Étym. γόος.

γοερός -ά -όν [γόος] droevig, smartelijk: γοερόν τι φθεγγόμενος een smartelijk geluid makend Luc. 40.13.

γοερός, (γόος),
1) klagend, jammernd ; νόμον ἱεῖσα γοερόν Eur. Hel. 188 ; δάκρυα Phoen. 1567 ; μέλος Hec. 84 ; auch Sp. Pros., γοερὸν φθέγγεσθαι Luc. luct. 13 ; vgl. sacrific. 12.
2) beklagenswert, jämmerlich, Aesch. Ag. 1149.
• Adv. γοερῶς , Schol. Aesch. Pers. 1049.

γοερός γόος

- Iof things, mournful, lamentable, Aesch., Eur.
- IIof persons, lamenting, Eur.

Menu

Word wheel

γοερός

Saved

Recent