γόης
γόης, one who howls out enchantments, a sorcerer, enchanter
- sorcerer, wizard, Phoronis 2, Hdt. 2.33, 4.105, Pl. R. 380d, Phld. Ir. p.29 W.; γ. ἐπῳδὸς Λυδίας ἀπὸ χθονός E. Ba. 234, cf. Hipp. 1038; prob. f.l. for βοῇσι Hdt. 7.191.
- 2 juggler, cheat, δεινὸς γ. καὶ φαρμακεὺς καὶ σοφιστής Pl. Smp. 203d; δεινὸν καὶ γ. καὶ σοφιστὴν . . ὀνομάζων D. 18.276; ἄπιστος γ. πονηρός Id. 19.109; μάγος καὶ γ. Aeschin. 3.137: Comp. γοητότερος Ach.Tat. 6.7 (s. v. l.). (Cf. Lith. žavēti ‘incantare’.)
I
1 brujo, hechicero, mago
γ. ἐπῳδὸς Λυδίας ἀπὸ χθονός
• hechicera
γ. καὶ φαρμακίς
2 charlatán, impostor
δεινὸς γ. καὶ φαρμακεὺς καὶ σοφιστής
μάγος καὶ γ.
Γοήτων φώρα
Los charlatanes desenmascarados tít. de una obra de Oenom. contra los oráculosκόλαξ καὶ γ.
3 dud. persona que se lamenta o quizá que lanza gritos prob. rituales
γοήτων νόμον μεθήσομεν
II adj.
1 de pers. charlatán, impostor, embaucador
ἄπιστος, γ., πονηρός
γ. ἀνήρ
πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες
Ἄραβές εἰσιν ... ψεῦσταί τε καὶ γόητες
2 mágico, encantador
τὸ (δάκρυον) δὲ τῶν γυναικῶν ... ὅσῳ θαλερώτερον, τοσούτῳ καὶ γοητότερον
1) ein Weinender, Wehklagender, Aesch. Ch. 809.
2) nach Eust. ὁ μετὰ γόου ἐπᾴδων, Zauberer, die ihre Zaubersprüche mit dumpfem, heulendem Ton vortrugen, ursprünglich in gutem Sinne, aber gew. in üblem ; καὶ ἐπῳδός Eur. Hipp. 1038 ; vgl. Bacch. 234 ; ebenso Her. 4.105 ; auch 7.191 ist γόησι καταείδοντες τῷ ἀνέμῳ richtige Lesart für γόῃσι ; nach B.A. 31 ἀττικώτερον τοῦ μάγος : allgemein, Gaukler, Betrüger, VLL πλανός, ἀπατεών ; nach Möris attisch für das hellenistische κόλαξ ; Plat. vrbdt Conv. 203d γ. καὶ φαρμακεύς (Dem. 18.276, vgl. 29.32) καὶ σοφιστής ; vgl. Soph. 235a ; καὶ μιαρός Din. 1.92, 95. Vgl. über das Wort u. die abgeleiteten Sturz Empedocl. I p. 36 ff.
Strong 1114
*
1. a wailer.
2. a wizard.
3. an impostor (cf. γοητεία, trickery, II Mac 12:24): II Ti 3:13.†
- 1one who howls out enchantments, a sorcerer, enchanter, Hdt., Eur.; γόησι καταείδοντες charming by means of sorcerers, Hdt.
- 2a juggler, cheat, Plat., Dem.