γοητικός
γοητικός, bewitching
γοητ-ικός, ή, όν, (γόης)
- skilled in witchcraft, juggling, ἡ γ. μαγεία Arist. Fr. 36. Adv. -κῶς Poll. 4.51:—pecul. fem. γοῆτις μορφή bewitching, AP 12.192 (Strat.).
1 embrujador, que hace hechizos
ἡ γ. μαγεία
2 engañoso
λόγοι
γοητικός, ή, όν, de sorcier, de charlatan, Arstt. fr. 31 ; DL. Proœm. 8.
Étym. γόης.
γοητικός, zur Zauberei gehörig, gauklerisch, Sp.
γοητικός
γοάω
- bewitching.