γοῖδα
γοῖδα (i.e. ϝοῖδα) · οἶδα, Hsch. (prob.l.). γοίδημι· ἐπίσταμαι, Id.
- γοιδοῦλος· λαλιός, οἱ δὲ γοδοῦλος, Id.
- γοιδύες· ῥυτῆρες, Id.
- γοίνακες· βλαστοί, Id.
- γοινά<ρ>υτις (ϝοῖνος, ἀρύτω) · οἰνοχόη, Id.
- γοινέες· κόρακες, Id.
- γοῖνος· οἶνος, Id.
- γοῖσος· μέλαν, πλατύ, Id., cf. EM 238.45: γοισοῦται· πλατύνεται κτλ., EM 237.51.
- γοῖτα· οἶς (leg. ὗς), Hsch.; cf. γοῖ.
- γοιταί· κριθαί, γράστις, Id.
- γοῖτος· ῥύπος, πάθος, Id., cf. EM 51.17.
- Γοιτόσυρος, = Οἰτόσυρος (q. v.), Hsch. γόλαμος· διωγμός, Id. γόλανα· ἀγκύλη, ἀντιλαβεύς, Id. γόλησις· κακοδαιμονία, Id. γόλλακα· λάκκον, Id. γόλμις, = ψάρος, Id. γολμοί· στολμοί, Id.
- γολοινά· χλωρά, ἢ γολονά, Id. γολομένη, name of a plant, Id.
- γολύριον· κέλυφος (Tarent.), Id.