δαιμονισμός
δαιμονισμός, demoniac possession
δαιμον-ισμός, ὁ,
- demoniac possession, Vett.Val. 2.18.
posesión demoníaca
πάθη δαιμονισμοῦ
ἀπὸ δαιμονισμοῦ ἔσθ' ὅτε ἀναφέρουσιν
δαιμονισμός, οῦ (ὁ) possession par le démon, Orig. c. Cels. 8, c. 66 ; au plur. ibid. p. 417.
Étym. δαιμονίζω.