δίεφθος
δίεφθος, well-boiled
δίεφθος, ον,
- well-boiled, opp. ὀπτός, Hp. Aff. 40 (Comp.), Antig. Mir. 82, prob.l. in Dsc. 2.120, etc.; ἀκροκώλια Pherecr. 108.14, Telecl. 48.
1 que da dos hervores, bien hervido o cocido
ῥυφήματα
ἀκροκώλια
φακός
• fig., de pers.
ἐκ τοῦ βαλανείου γὰρ δ. ἔρχομαι
2 consumido por el calor la estrella de mar
οὕτω θερμός ἐστι ... ὥσθ' ὅ τι ἂν λάβῃ, παραχρῆμα ἐξαιρούμενον δίεφθον εἶναι
δίεφθος, ος, ον, cuit à point, Hpc. 526, 11 ; 528, 11 ; 529, 11 ; Arstt. H.A. 5, 15, etc.
Étym. διέψω.
δίεφθος, zerkocht, gar gekocht, Hippocr., Arist. H.A. 5.15 ; kom. ἐκ τοῦ βαλανείου δ. ἔρχομαι Pherecr. Ath. XI.481b.