διεχής
διεχής, discontinuous
διεχ-ής, ές,
- discontinuous, opp. συνεχής, Plu. Cons.Apoll. 2.115f, Aristid.Quint. 3.10; σπεῖρα Procl. in Euc. p.119 F.
discontinuo op. συνεχής:
τὰ δ' ἀγαθά
ὕλη
δ. ... ἐστι σπεῖρα ἡ ἔχουσα διάλειμμα
ἀναλογία
ἡ σύνθεσις
• subst. τὸ δ. discontinuidad
τὸ μὴ δ. ... ὑμένος
de la tela de araña
διεχής, ής, ές, interrompu, disjoint, séparé, Plut. M. 115f, 966e ; p. opp. à συνεχής, Plat. Leg. 738a.
Étym. διέχω.
διεχής, ές, auseinander gehalten, getrennt, Ggstz συνεχής, Plut. Consol. Apoll. p. 353.