διεχθρεύω
διεχθρεύω, enmity
διεχθρ-εύω,
- strengthd. for ἐχθρεύω, τινί D.H. 4.70, Arr. Cyn. 12.5; τὸ -εῦον enmity, Alciphr. 2.3.
ser hostil a o enemigo de c. dat.
τῇ τυραννίδι
Φιλίππῳ
ἀλλήλαις
ἀληθείᾳ
• part. neutr. subst. τὸ διεχθρεῦον la enemistad Alciphr.4.18.13.
δι·εχθρεύω, être ennemi déclaré de, dat. DH. 4, 70 ; τὸ διεχθρεῦον, inimitié déclarée, Alciphr. 2, 3, 13.
διεχθρεύω, durchaus feindlich sein ; τινί, Dion.Hal. 4.70 ; τὸ διεχθρεῦον, entgeggstzt τὸ φιλικόν, Alciphr. 2.3.