δικαστήρ
δῐκαστ-ήρ, ῆρος, ὁ,
- = δικαστής, Foed.Delph. Pell.1A 7, IG 9(1).334.33 (Locr., v B. C.), Rhet. Oxy. 410.11, Babr. 118.3.
juez, IG 92(1).718.33 (Lócride V a.C.), FD 1.486.1A.7 (III a.C.), IPamph.l.c., anón. ret. en POxy.410.11, Babr.118.3.
δικαστήρ, ῆρος (ὁ) [ῐ] c. δικαστής, Babr. 118, 3.