δικελλίτης
δικελλίτης, a digger
δι-κελλίτης [λῑ], ου, ὁ,
- a digger, Luc. Tim. 8.
cavador Luc.Tim.8.
δικελλίτης, ου (ὁ) [δῐ] qui travaille avec le hoyau, Luc. Tim. 8.
Étym. δίκελλα.
δικελλίτης, ὁ, der mit der δίκελλα hacht od. gräbt, Luc. Tim. 8.
δικελλίτης
δῐκελλ_ίτης, ου,
from δίκελλα
- a digger, Luc.