διπλοῦς
διπλοῦς, ῆ, οῦν, v. διπλόος.
1. dubbel:
2. pregn. dubbelzinnig, vals:
3. tweemaal zo veel als, het dubbele van,
4. adv.
διπλοῦς, ῆ, οῦν, zsgzg. aus διπλόος.
1. dubbel:
2. pregn. dubbelzinnig, vals:
3. tweemaal zo veel als, het dubbele van,
4. adv.