διάνυσμα
διάνυσμα, distance traversed; accomplishment
διάνῠσ-μα, ατος, τό,
- = foreg. [διάνυσις] I, δ. ἡμερήσιον Plb. 9.14.8: pl., ib. 15.3.
distancia recorrida, etapa
τούτων (τῶν πορειῶν)
δ. ἡμερήσιον
καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν
διάνυσμα, ατος (τὸ) [ᾰν]
1 marche poursuivie jusqu’à son terme, étape, Pol. 9, 14, 8 ; 9, 15, 3 ||
2 durée d’une étape, Pol. 9, 13, 6.
Étym. διανύω.
διάνυσμα, τό, das Vollendete, bes. eine vollendete Reise, Pol. 9.13.15.