διανοσέω
διανοσέω, fall ill
διανοσέω, in aor. διενόσησα
- fall ill, Hp. Epid. 3.6, Gal. Thras. 7.
en pres. estar enfermo frec. acompañado de adv.
μακρὰ ... διενόσεον
pasaban una larga enfermedadποικίλως διανοσέουσι
• en aor. caer enfermo
τούτῳ τῷ τρόπῳ διενόσησαν
ἰσχυρῶς μὲν διανοσησάντων, ἀπηλλαγμένων δ' ἄρτι τοῦ νοσεῖν
δια·νοσέω-ῶ, être gravement ou longtemps malade, Hpc. Prorrh. 75c, 77e, 78c; Gal. 6, 11.
1. praes., imperf. ziek blijven.
2. aor. ziek worden.
διανοσέω, lange krank sein, Hippocr.