διανύχιος
διανύχιος, nocturnal
διανύχιος [ῠ], ον,
- nocturnal, read by Theon in S. Ichn. 66 (lyr.).
nocturno l. de Theo grammaticus a S.Fr.314.72 (v. ap. crít.).
διανύχιος, nocturnal
nocturno l. de Theo grammaticus a S.Fr.314.72 (v. ap. crít.).