διάνυσις
διάνυσις, distance traversed
διάνῠσ-ις [ᾰ], εως, ἡ,
- distance traversed, δ. ἡμερήσιαι dayʼs journeys, Ptol. Geog. 1.8.1, cf. 1.9.5.
- II accomplishment, ἔργων Iamb. Myst. 4.3.
1 distancia recorrida
κατά τε γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν
ἡ ἡμερασία δ.
περιπάτοις δεῖ πάλιν χρῆσθαι καὶ διανύσει τινί
2 trayectoria
φαντασίας ... διεξόδου τινὸς οὔσης καὶ διανύσεως αὐτοῦ
3 cumplimiento, realización c. gen. obj.
τῶν ἔργων δ.
διάνυσις, εως (ἡ) [ᾰῠ] achèvement (d’un voyage) Ptol. Geogr. p. 19, 2 ; 26, 1, etc.
Étym. διανύω.
διάνυσις, ἡ, Vollendung, des Weges, der Weg selbst, Ptolem.