διερεθισμός
διερεθισμός, provocation
διερεθ-ισμός, ὁ,
- provocation, Phld. Ir. p.26 W.: pl., ib.p.29 W.; irritation, Paul.Aeg. 3.66.
irritación, como actitud o conducta iracunda o malhumorada
παραινοῦσιν οἱ θεραπεύοντες αὐτοῖς (a los enfermos) φυλάττεσθαι τοὺς ἐρεθισμούς
• sent. fís.
πρὸς τὰ χαλαστικὰ τῶν φαρμάκων