διακροτέω
διακροτέω, pierce through
διακροτέω,
- pierce through, sens. obsc., E. Cyc. 180.
- II resolve into components, as words into their elements, opp. συγκροτέω, Pl. Cra. 421c.
- III knock off, κρίκους Plu. Aet.Gr. 2.304b.
I tr.
1 golpear atravesando, penetrar sent. sexual
οὔκουν ... ἅπαντες αὐτὴν διεκροτήσατε;
2 separar a golpes
τῶν πεδῶν τοὺς κρίκους
ταῦτα μέν μοι δοκεῖς ... ἀνδρείως πάνυ διακεκροτηκέναι
II intr., en v. med. resonar
ἐν ψόφῳ διακένων ῥημάτων διακεκρότηται
δια·κροτέω-ῶ :
1 décomposer en ses éléments primitifs, Plat. Crat. 421c ||
2 c. βινέω, acc. Eur. Cycl. 180 ||
3 trouer, percer, Plut. M. 304b.
1. ontleden:
2. seks. penetreren:
διακροτέω, 1) durchschlagen, durchbrechen ; τοὺς πεδῶν κρίκους Plut. qu.Gr. 57 ; – im obszönen Sinne, = διασποδέω, τὴν νεᾶνιν Eur. Cycl. 180.
2) zerlegen, in seine ursprünglichen Bestandteile, Plat. Crat. 421c, Ggstz συγκροτέω.
2) zerlegen, in seine ursprünglichen Bestandteile, Plat. Crat. 421c, Ggstz συγκροτέω.