διακρούω
διακρούω, to prove by knocking
- knock or drive through, ὅταν οἱ σφῆνες διακρουσθῶσιν Thphr. CP 2.15.4; knock off, δεσμά Paus. 4.17.1.
- 2 prove by knocking or ringing, as one does an earthen vessel, δ. εἴτε ὑγιὲς εἴτε σαθρὸν φθέγγεται Pl. Tht. 179d, cf. Luc. Par. 4:—perh. in a similar sense in IG 7.3073.164 (Lebad.).
- II Med., drive from oneself, get rid of, τοὺς Ἕλληνας Hdt. 7.168; πρόσοδον [πρέσβεων] D.H. 3.3; μακρὰς στρατηγίας Plu. Nic. 6; evade, διακρούεσθαι τὸ δίκην δοῦναι D. 21.128; διακρούεται τὰ χρήματα ἐκτῖσαι POxy. 71 i 13 (iv A.D.); δ. τινά evade his creditor by delays, of a debtor, D. 34.13; δ. τοὺς λοιδοροῦντας Plu. Adul. 2.70d; δ. τοὺς κυρίους μὴ καταθεῖναι D. 38.12; so δ. τὸν παρόντα χρόνον Id. 19.33; evade, slur over a difficult question, ψιλῇ παρατηρήσει A.D. Pron. 41.8; evade an argument, Sor. 1.58: abs., practise evasions and delays, D. 21.186, 201, POxy. 237 viii 10 (ii A.D.):—Pass., διακρουσθῆναι τῆς τιμωρίας escape from punishment, D. 24.132.
- III hinder, entangle, ἑαυτὸν διακρούειν ἐν τοῖς πράγμασι Plu. Profect. 2.80d.
- IV intr., break away, escape, Numen. ap. Eus. PE 11.18.
- V Med., put aside for oneself, conceal, embezzle, χόρτον PSI 4.354.7 (iii B.C.).
A tr.
I
1 sacar golpeando en v. pas.
ὅταν οἱ σφῆνες διακρουσθῶσιν
2 golpear como medio de comprobación
εἴτε ὑγιὲς εἴτε σαθρὸν φθέγγεται
διακρούων τὰ δ[ιάκε]να τῶν τριμμάτων
• en el baile golpear el suelo con los pies
ζυγίην Γαλάτεια διακρούουσα χορείην
zapateando Galatea una danza nupcial
• mús., ref. a un instrumento de cuerda pulsar en v. pas.
(φόρμιγξ)
3 quebrar, romper
ἡ τῶν φωνηέντων παράθεσις ... διακέκρουκε τὸ συνεχὲς τῆς ἁρμονίας
II gener. en v. med.-pas.
1 librarse, verse libre de
οὕτω διεκρούσαντο τοὺς Ἕλληνας
πῶς ἂν διακρουσαίμην ... τὴν γυναῖκα
• rechazar
ἀπὸ τοῦ σώματος διακρούονται ... πᾶν τὸ φερόμενον ... βέλος
2 evitar, eludir ref. a pers. y abstr.
ὡς δ' ᾐσθόμην αὐτὸν διακρουόμενόν με
τὰς ἄλλας ... φυλακάς
τὰς μὲν ἐργώδεις ... διακρούεσθαι στρατηγίας
κἂν ἀνθρώπους διακρουσώμεθα ἐπιορκοῦντες, θεὸν δὲ οὐδαμῶς
διακρούεσθαι ἢ παρατείνειν τὴν ἀπόδοσιν ἐπιχειροῦσι
intentan eludir o demorar el pagoψιλῇ παρατηρήσει τὰ τοιαῦτα διακρούεσθαι
ὅρα δὴ πῶς ἂν τοῦτο διακρούσαιο
• c. inf.
ἐφοβούμην ἂν μὴ ... διακρούσηται τούτῳ τὸ δίκην ... δοῦναι
temería que por esto evitara pagar su castigo
• en v. pas. verse privado de c. gen.
οὐκ ᾤετο δεῖν διακρουσθῆναι τῆς τιμωρίας
3 interrumpir c. ac. de pers.
ὅκως ... σὺ ἐλεγχθεὶς διακρούσῃ τοὺς ἀκαίρους γέλωτας
αὐτόν
ἑαυτὸν διέκρουεν ἐν τοῖς πράγμασι
se interrumpía a sí mismo en medio del discurso
4 colocar aparte, ocultar
διεκρουσάμην τὸν χόρτον ... ἵνα μὴ ἀπενεχθῆ<ι>
5 en razonamientos refutar
τοὺς λόγους
B intr. zafarse, desentenderse
διεκρούσατο ... εἰς τὰ Παναθήναια φήσας ἀποπέμψειν
se zafó diciendo que los devolvería por las Panateneas
• escabullirse, pasar inadvertido
τῷ μὲν ἠδικηκότι σιγᾶν ἐξήρκει καὶ διακρουσαμένῳ τὸν παρόντα χρόνον
1. act. onderzoeken (door te bekloppen):
2. med. van zich afslaan; overdr. ontlopen, vermijden, met acc.:
1) hindurchschlagen ; σφῆνας, durchtreiben, Theophr.; ein irdenes Gefäß durch Anklopfen prüfen, ob es einen Riß hat, Luc. parasit. 4 ; vgl. Schol. Ar. Ran. 78 ; dah. übertr., erproben, untersuchen ; τὴν οὐσίαν, εἴτε ὑγιὲς εἴτε σαθρὸν φθέγγεται Plat. Theaet. 179d.
2) unterbrechen, hindern ; διακρουσθῆναι τῆς τιμωρίας, an der Bestrafung, Dem. 24.132 ; ἑαυτὸν ἐν τοῖς πράγμασιν Plut. prof. virt. sent. p. 255. – Med., von sich zurückstoßen, abweisen ; Plut. Cat. min. 30 ; δεήσεις, Caes. 66 ; ἀπορίαν, beseitigen, Philop. 14 ; bes. eine Anklage durch falsche Entschuldigungen ; τοὺς Ἕλληνας, d.i. hinhalten, täuschen, Her. 7.168 ; durch Aufschub u. Ausflüchte ausweichen, τινά, Dem. 24.13 ; τὸν παρόντα χρόνον, verzögern, 19.33, vgl. Plut. Caes. 64 ; entgehen, φυλακάς 24.36, u. öfter ; προφάσει, Dion.Hal. 10.17 ; θεραπείαις τισὶ τὴν ὀργήν, Strab. XIV p. 674 ; τὴν δίκην, Plut. Num. 12 ; τὴν πρόσοδον, Dion.Hal. 3.3.
- Ito prove by knocking or ringing, as one does an earthen vessel, Plat.
- IIin Mid. to drive from oneself, get rid of, elude, τινα or τι Hdt., Dem.: to evade his creditor by delays, of a debtor, Dem.: absol. to practise evasions, Dem.:—Pass., διακρουσθῆναι τῆς τιμωρίας to escape from punishment, Dem.