διάκριτος
διάκριτος, separated: choice, excellent
διά-κρῐτος, ον,
- separated: hence, choice, excellent, Theoc. 22.163.
1 distinguido, ilustre
ἐν πάντεσσι διάκριτοι ἡρώεσσι
πολιητέων
διάκριτα φῦλα τεχνιτῶν
σε ... διάκριτα πάντα λαχοῦσαν
2 distinguido, perceptible
διάκριτοι εἰσορόωνται (κύκλοι λοξοί)
3 sent. dud.
λοιπαὶ νομικῆς διακρίτου
διάκριτος, ος, ον [ᾰ̄ῐ]
1 distinct, Man. 2, 60 ||
2 distingué, choisi, d’où supérieur, Thcr. Idyl. 22, 163 ; Opp. H. 3, 441.
Étym. διακρίνω.
διάκριτος, unterschieden, ausgezeichnet, Theocr. 22.163 ; Opp. H. 3.441.
διάκριτος
διάκρῐτος, ον
διακρίνω
- separated: choice, excellent, Theocr.