διατατικός
διατατικός, on the stretch, urgent
διατᾰτικός, ή, όν,
- on the stretch, urgent, Plb. Fr. 29 (Comp.). Adv. Comp. -ώτερον by an extension of meaning, S.E. M. 1.45 codd.
1 que sigue un orden, eficaz, urgente
τοῦτ' ἄμεινον ὑπολαμβάνοντες εἶναι καὶ διατατικώτερον
2 adv. -ῶς en sentido amplio, por extensión del sentido
ἀπὸ ἑνὸς ἁμαρτήματος δ. ἐφ' ὅλα τὰ εἴδη τῆς κακίας ἐξακούειν προσήκει τῆς ὕβρεως
διατατικός, ή, όν [τᾰ] urgent, Pol. Fr. gr. 38.
Étym. *διατατός, vb. de διατείνω.
διατατικός, ή, όν, angespannt, ausgedehnt, Sext.Emp.; nachdrücklich, Pol. bei Suid.