διατείνω
διατείνω, to stretch to the uttermost
- stretch to the uttermost, δ. τὸ τόξον Hdt. 3.35; keep stretched out, τὴν χεῖρα Hp. Fract. 8; δ. τὰς χεῖρας ἐπί τι X. Cyr. 1.3.4; ἀράχνιον δ. πρὸς τὰ πέρατα Arist. HA 623a9; τινὰ ὑπὲρ λεχέων AP 5.54 (Diosc.):—Pass., extend, μία ἰδέα πάντῃ διατεταμένη Pl. Sph. 253d.
- II intr., extend, Diog.Apoll. 6; διὰ παντὸς τοῦ βίου Arist. EN 1172a23; καθʼ ἅπαν τὸ σῶμα Id. HA 503b21; κατὰ τὸ συνεχὲς ἕως εἰς . . Plb. 3.37.9; to continue, γένος διέτεινε λαμπρόν Plu. Marc. 30.
- 2 δ. εἰς, ποτί τι, extend or relate to, concern, SIG 569.11,38 (Halasarna, iii B. C.), cf. Plb. 8.29.6; πρὸς τὰ ὅλα Id. 9.5.4.
- 3 reach, arrive at, extend as far as, πρός . . Epicur. Ep. 1 p.13 U., Plb. 5.86.4, D.S. 12.70, etc.; live until the time of, εἴς τινα Plu. Cat.Ma. 15.
- B Med. and Pass., exert oneself, τί οὖν . . διετεινάμην οὑτωσὶ σφοδρῶς; D. 18.142; διατεινάμενος φεύγειν at full speed, X. Mem. 4.2.23; θεῖν διατεταμένους Pl. R. 474a; ἰέναι ib. 501c; πὺξ διατεινάμενος Theoc. 22.67; strain, exert the voice, Arist. Pol. 1336a39; διατείνεσθαι πρός τι exert oneself for a purpose, X. Mem. 3.7.9; διετείναντο αὐτὸν μὴ εἰσελθεῖν prevented him from going in, Antipho 5.46; δ. τὰ κάλλιστα πράττειν Arist. EN 1169a9.
- 2 maintain earnestly, contend, δ. ὡς . . maintain stoutly that . ., Pl. Sph. 247c, Thphr. HP 3.18.7, CP 4.6.1, etc.
- b oppose, opp. συναποφήνασθαι, Gal. 4.759; πρός τινα ib. 773.
- II in strict sense of Med., stretch oneself, Anaxandr. 41.67.
- 2 to stretch out for oneself or what is oneʼs own, δ. τὸ τόξον Hdt. 4.9; τὰ βέλεα ὡς ἀπήσοντες to have their lances poised as if they were about to throw, Id. 9.18; διατεινάμενοι οἱ μὲν τὰ παλτὰ οἱ δὲ τὰ τόξα X. Cyr. 1.4.23; διατεταμένοι τὰς μάστιγας Plb. 15.28.2.
A tr.
1 estirar, tensar
τὸ τόξον
ἀράχνιον ... πρὸς τὰ πέρατα
τὴν φωνήν
διατείνεται σφόδρα ὑπὸ τοῦ πλήθους ἡ κοιλία
el vientre se distiende mucho por el volumen (de agua)τῶν τοξευμάτων τῶν διατεταμένων
• en v. med. mismo sent.
διατεινάμενοι οἱ μὲν τὰ παλτὰ οἱ δὲ τὰ τόξα
2 extender
τὴν χεῖρα
ἐπὶ πάντα τὰ λεκάρια ταῦτα διατείνειν τὰς χεῖρας
Δωρίδα ... ὑπὲρ λεχέων
διατενεῖς τὴν ὀργήν σου ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν;
μία ἰδέα πάντῃ διατεταμένη
• en v. med.-pas. c. ac. de cosas propias blandir
τὰ βέλεα
τὰ δόρατα
τὰς μάστιγας
B intr.
I en v. act.
1 extenderse gener. en el espacio
καθ' ἅπαν τὸ σῶμα φλέβες διατείνουσιν
εἰς τὴν κεφαλήν
ἃ διατείνει ... ἀπὸ ... ἕως εἰς ...
(los montes) que se extienden desde ... hasta ...ἀπὸ τοῦ ... διατεῖνον ἐπὶ τοῦ ...
πήχεις πεντήκοντα διατείνοντας βορρᾶ ἐπὶ νότον
50 codos se extienden de norte a sur en una fincaπᾶν τὸ διατεταμένον εἰς εὐθύτητα σχῆμα
• fig.
διατείνει δὲ ἀπὸ πέρατος εἰς πέρας
abarca de un extremo a otro la sabiduría
• en la voz
τὸ ᾆσμα ... ἀπὸ τῶν ἄκρων ἐπὶ τὰ μέσα διαταθέν
• llegar hasta c. πρός:
ἑνότητα ἰδιότροπον, διατείνουσαν πρός τὸ ἀποστεῖλαν
una unidad de naturaleza particular que llega hasta el (objeto) que envía (la onda sonora)πρὸς Γάζαν
πρὸς τὴν θάλατταν
μέχρι δερμάτων
• abs.
διατειναμένη
con las alas extendidas de una grulla
2 extenderse, durar
a) en el tiempo
διατείνει ... ταῦτα διὰ παντὸς τοῦ βίου
de sensacionesγένος δ' αὐτοῦ λαμπρὸν ... διέτεινε
ἀεὶ τὸ ἦθος διετείνετο τῶν δογμάτων σχεδὸν ταὐτόν
b) vivir hasta c. εἰς:
διέτεινεν εἰς Σκιπίωνα τὸν νέον
vivió hasta la época de Escipión el Joven
3 fig. concernir a, referirse a c. εἰς o πρός:
τῶν ἄλλων τῶν διατεινόντων ... εἰς τὰν Ἁλασαρνιτᾶν ἀσφάλειαν
πάντα ἃ διέτε[ιν]εν πρὸς ἐπανόρθωσιν
todo lo que concernía a la reconstrucciónπρὸς τὰ ὅλα
πρὸς τρυφὴν καὶ πλοῦτον
τὰ δὲ πάντα εἰς σωτηρίαν ... διατείνει
(φιλοσοφία) διατείνουσα ἐπὶ τὴν ... ἁπτομένην τῆς ἀληθείας ... εἴδησιν
la filosofía tendiendo hacia la doctrina que está unida con la verdad
II fig. en v. med.
1 esforzarse c. inf.
θεῖν
ἰέναι
αὐτὸν μὴ εἰσελθεῖν εἰς ὑμᾶς
τὰ κάλλιστα πράττειν
διατείνου μᾶλλον πρὸς τὸ σαυτῷ προσέχειν
esfuérzate en poner más atención en tí mismoτί ... διετεινάμην οὑτωσὶ σφοδρῶς;
παντὶ τρόπῳ διατειναμένους
πὺξ διατεινάμενος
esforzándote hasta el máximo con tus puñosὃ συμβαίνει καὶ τοῖς παιδίοις διατεινομένοις
διατείνου
haz esfuerzos
2 afirmar, sostener, mantener c. ὡς:
ἀλλὰ διατείνοιντ' ἂν ... ὡς ἄρα τοῦτο οὐδὲν τὸ παράπαν ἐστίν
διατεινόμενος κύριον ποιεῖν τὸν νόμον
οὐ μνημονεύεις ὧν ἔφην, οὐκ αὐτὸς εἰδέναι τἀληθὲς ὑπὲρ τοὺς ἄλλους διατεινόμενος
no te acuerdas de lo que yo decía, al sostener que no tenía yo un conocimiento de la verdad superior al de los demásνοεῖν δύνασθαι τὸ Χριστοῦ μυστήριον
ἀλλ' ἀπηγκωνισμένῃ τῇ γλώττῃ καὶ γυμνῇ διετείνετο λέγων
sino que con lengua osada y sin trabas insistía en decirδιατεινάμενος <ἂν> εἴποιμι ὅτι ...
querría decir insistiendo que ...
3 disentir, oponerse c. dat.
μὴ συναποφηνάμενος αὐτῷ ἢ διατεινόμενος
ἔχω διατείνεσθαι πρὸς αὐτόν
1. met acc.
a. strak spannen:
b. uitstrekken:
2. intrans.
a. van plaats zich uitstrekken:
b. van tijd duren:
3. med. dir. refl. zich inspannen; met inf.:
1) ausspannen, ausstrecken ; τὰς χεῖρας ἐπὶ τὰ λεκάνια Xen. Cyr. 1.3.4 ; τινὰ ὑπὲρ λεχέων Sosip. 2 (V.55); gew. intrans.:
a) sich (durch etwas ganz) hin erstrecken ; διατείνει ταῦτα διὰ παντὸς τοῦ βίου Arist. Nicom. 10.1 ; ἐπὶ πολύ 4.1 ; καθʼ ἅπαν σῶμα H.A. 2.11 ; τὰ ὄρη διατείνει ἀπὸ τῆς θαλάττης εἰς τὴν κ. τ. λ. Pol. 3.37.9, u. öfter ; Plat. Soph. 253d so pass., μία ἰδέα πάντη διατεταμένη ; dah. πρός τι, sich worauf beziehen, angehen, Pol. 8.31.6 ; πρὸς οὐδὲν ἔτι διατείνει, ist nichts mehr nütze, 30.12.2, u. so Sp.; auch εἴς τι, Plut. adv. Stoic. 21 ; διέτεινε πρὸς τὸν Σκιπίωνα, er reichte bis zum Scipio, lebte noch zur Zeit des Sc., Plut. Cat. mai. 15.
b) so daß man ὁδόν ergänzen kann, hingelangen, ankommen ; πρός od. εἴς τι, Pol. 5.86.4 ; DS. 12.70 u. öfter.
2) Im guten Atticismus nur med., sich anspannen, anstrengen ; ποιεῖν Arist. Nic. 9.8 ; πρός τι, Xen. Mem. 3.7.9 ; σφοδρῶς Dem. 18.142, d.i. nachdrücklich behaupten, VLL διαβεβαιοῦσθαι ; mit folgdm acc. c. inf., Antiph. 5.46, Harp. διὰ συντόνου σπουδῆς ἀπηρνήσαντο. bes. perf. pass., διατεταμένος, aus Leibeskräften, Plat. Rep. V.474a, VI.501c ; δεῖ διατειναμένους φεύγειν Xen. Mem. 4.2.23. – Her. vrbdt 9.18 διετείνοντο τὰ βέλεα, sie hielten die Geschosse gespannt ; dah. διατεινάμενον στῆναι, schußfertig stehen, Xen. Cyr. 1.4.23, τὰ παλτά, τὰ τόξα, u. so Sp. τὰς μάστιγας, die Geißeln aufheben, Pol. 15.28.
ἐπικαλοῦμαί σε, ... τὸν διατείναντα τὰς ἑαυτοῦ πτέρυγας εἰς τὸν σύμπαντα κόσμον
te invoco a ti, el que extiende sus alas sobre todo el cosmos
γράψας τὸ ὄνομα εἰς καινὸν χαρτάριον καὶ διατείνας ἀπὸ κροτάφου εἰς κρόταφον σεαυτοῦ
escribe el nombre en un trozo de papiro nuevo y extiéndetelo de una sien a otra
- Ito stretch to the uttermost, τόξον Hdt.: to stretch out, τὰς χεῖρας Xen.
- IIintr. to extend, continue, Arist.
- BMid. and Pass. to exert oneself, Xen., etc.; διατεινάμενος at full speed, Xen.; with all oneʼs force, Theocr.; διατείνεσθαι πρός τι to exert oneself for a purpose, Xen.
- 2to maintain earnestly, contend for, τι Dem.
- IIin strict sense of Mid. to stretch out for oneself, δ. τὰ βέλεα to have their lances poised, Hdt.; δ. τὸ τόξον to have oneʼs bow strung, Hdt.
-
…ἂν ψευσθῆτε τἀληθοῦς, κατὰ τοῦτο ἀπόλλυμαι μὴ οὖν ἐξέληται τοῦτο ὑμῶν μηδείς, ὅτι τὸν μηνυτὴν ἀπέκτειναν, καὶ διετείναντο αὐτὸν μὴ εἰσελθεῖν εἰς ὑμᾶς, μηδʼ ἐμοὶ ἐγγενέσθαι παρόντι ἄξαι τὸν ἄνδρα καὶ βασανίσαι αὐτόν. καίτοι πρὸς τούτων…
Antiphon, Speeches
-
…, οἷον ἐν ἑαυτῷ πηγήν τινα ἐνοῦσαν πυρός · ὃ δὴ καὶ προσῃκάζομεν τῷ τοῦ κύρτου πλέγματι, κατὰ μέσον διατεταμένον ἐκ πυρὸς πεπλέχθαι πᾶν, τὰ δὲ ἄλλα ὅσα ἔξωθεν, ἀέρος. τὸ θερμὸν δὴ κατὰ φύσιν εἰς τὴν…
Plato, Timaeus
-
…, διπλᾶ κατὰ τὴν εἴσοδον ἐγκύρτια ἔχον, ὧν θάτερον αὖ πάλιν διέπλεξεν δίκρουν · καὶ ἀπὸ τῶν ἐγκυρτίων δὴ διετείνατο οἷον σχοίνους κύκλῳ διὰ παντὸς πρὸς τὰ ἔσχατα τοῦ πλέγματος. τὰ μὲν οὖν ἔνδον ἐκ πυρὸς συνεστήσατο τοῦ πλοκάνου…
Plato, Timaeus
-
…ἄν, ἔφη, ἡ γραφὴ γένοιτο. ἆρʼ οὖν, ἦν δʼ ἐγώ, πείθομέν πῃ ἐκείνους, οὓς διατεταμένους ἐφʼ ἡμᾶς ἔφησθα ἰέναι, ὡς τοιοῦτός ἐστι πολιτειῶν ζωγράφος ὃν τότʼ ἐπῃνοῦμεν πρὸς αὐτούς, διʼ ὃν ἐκεῖνοι ἐχαλέπαινον…
Plato, Republic
-
…, φήσομεν. οὐκοῦν ὅ γε τοῦτο δυνατὸς δρᾶν μίαν ἰδέαν διὰ πολλῶν, ἑνὸς ἑκάστου κειμένου χωρίς, πάντῃ διατεταμένην ἱκανῶς διαισθάνεται, καὶ πολλὰς ἑτέρας ἀλλήλων ὑπὸ μιᾶς ἔξωθεν περιεχομένας, καὶ μίαν αὖ διʼ ὅλων πολλῶν ἐν ἑνὶ…
Plato, Sophist
-
…τε καὶ οὐ φαύλους νῦν οὕτως, οἷον ῥίψαντας τὰ ἱμάτια, γυμνοὺς λαβόντας ὅτι ἑκάστῳ παρέτυχεν ὅπλον, θεῖν διατεταμένους ὡς θαυμάσια ἐργασομένους · οὓς εἰ μὴ ἀμυνῇ τῷ λόγῳ καὶ ἐκφεύξῃ, τῷ ὄντι τωθαζόμενος δώσεις δίκην. οὐκοῦν…
Plato, Republic
-
…, βελτίους γεγόνασιν ἇνδρες · ἐπεὶ τούτων οὐδʼ ἂν ἓν ἐπαισχυνθεῖεν οἵ γε αὐτῶν σπαρτοί τε καὶ αὐτόχθονες, ἀλλὰ διατείνοιντʼ ἂν πᾶν ὃ μὴ δυνατοὶ ταῖς χερσὶ συμπιέζειν εἰσίν, ὡς ἄρα τοῦτο οὐδὲν τὸ παράπαν ἐστίν. σχεδὸν οἷα…
Plato, Sophist
-
…· δοκεῖ δὲ καὶ πρὸς τὴν τοῦ ἤθους ἀρετὴν μέγιστον εἶναι τὸ χαίρειν οἷς δεῖ καὶ μισεῖν ἃ δεῖ. διατείνει γὰρ ταῦτα διὰ παντὸς τοῦ βίου, ῥοπὴν ἔχοντα καὶ δύναμιν πρὸς ἀρετήν τε καὶ τὸν εὐδαίμονα βίον · τὰ…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…μετὰ δὲ ταῦτα λύειν μὲν τοὺς ἔξωθεν δεσμούς, δεικνύναι δὲ κενὴν μὲν τὴν κύστιν, μεστοὺς δʼ ἱκανῶς καὶ διατεταμένους τοὺς οὐρητῆρας καὶ κινδυνεύοντας ῥαγῆναι κἄπειτα τοὺς βρόχους αὐτῶν ἀφελόντας ἐναργῶς ὁρᾶν ἤδη πληρουμένην οὔρου τὴν κύστιν. Ἐπὶ δὲ…
Galen, On the Natural Faculties
-
…δὲ τῶν μεταξὺ τούτων βασιλέων φιλοτιμηθέντων περὶ τὸ ἔργον. ἀρχόμενον δὲ κατὰ βορρᾶν ἀπὸ τοῦ Ἱππικοῦ καλουμένου πύργου καὶ διατεῖνον ἐπὶ τὸν ξυστόν, ἔπειτα τῇ βουλῇ συνάπτον ἐπὶ τὴν ἑσπέριον τοῦ ἱεροῦ στοὰν ἀπηρτίζετο. κατὰ θάτερα δὲ πρὸς…
Flavius Josephus, Jewish War